ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΑΚΗ ΚΥΣΤΗ

17 02 2012

Συγγραφείς/Ιδρύματα
Ε.Κυριακόπουλος, Γ.Παναγιωτοπούλου, Σ.Πέτροβας, Μ.Μιχαήλ, Η.Μανδηλάρης
Ακτινολογικό Τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Καλαμάτας

Σκοπός
Παρουσιάζονται τα ακτινολογικά ευρήματα σε απλή ακτινογραφία θώρακος, face και profil, σε περίπτωση ανεύρεσης περικαρδιακής κύστης στο περικάρδιο της αριστεράς κοιλίας.

Υλικό – Μέθοδος
Ασθενής  81 ετών προσήλθε στο τμήμα των Επειγόντων του Νοσοκομείου μας και στην α/α θώρακος (Face) που έγινε προκειμένου για την εισαγωγή του ασθενούς στην Α’ Παθολογική κλινική, διαπιστώθηκε ομοιογενής σκίαση στο αριστερό μέσο πνευμονικό πεδίο, ενώ η αριστερή Profile α/α ανέδειξε:

Από τον U/S έλεγχο των πλευροδιαφραγματικών γωνιών, δεν διαπιστώθηκε πλευριτική συλλογή.

Αποτελέσματα
Ο ασθενής υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία θώρακος, η οποία επιβεβαίωσε την παρουσία ευμεγέθους κυστόμορφης εξεργασίας στο περικάρδιο της αριστεράς κοιλίας, που αφορούσε περικαρδιακή κύστη.

Συμπεράσματα
Οι πλευροπερικαρδιακές κύστεις αποτελούν συνήθως τυχαίο εύρημα σε ακτινογραφίες θώρακος «ρουτίνας» σε ασυμπτωματικό ενήλικο όπου φαίνονται ως μάζες του πρόσθιου ή του μέσου μεσοθωρακίου . Το 1/4 των αρρώστων όμως, μπορεί να αναπτύξουν διάφορα συμπτώματα, όπως θωρακικό άλγος, δύσπνοια, βήχα και ταχυκαρδία, ως συνέπεια μιας περικαρδιακής κύστης.

Οι  κύστεις αυτές αποτελούν σχετικά συνήθεις βλάβες του μεσοθωρακίου. Προκύπτουν από ανωμαλίες κατά την εμβρυογένεση στο σχηματισμό των σωμιτικών κοιλοτήτων  ή σπανιότερα ως επακόλουθο περικαρδίτιδας.  Έχουν λεπτά τοιχώματα, που αποτελούνται από συνδετικό ιστό και επαλείφονται από μεσοθηλιακά κύτταρα, ενώ  περιέχουν διαυγές υγρό.  Το μέγεθός τους  είναι πιθανό να φτάσει και τα 30cm.

Φαίνονται σαν στρογγυλές ωοειδείς ή τριγωνικές μάζες υφής μαλακών μορίων, στο πρόσθιο ή μέσο μεσοθωράκιο, το σχήμα των οποίων μπορεί να αλλάζει κατά τις αναπνευστικές κινήσεις. Η πλειονότητα των περικαρδιακών κύστεων βρίσκονται στην πρόσθια καρδιοφρενική γωνία, συχνότερα δεξιά (περίπου το 75%), αλλά είναι δυνατόν να εντοπιστούν  και σε υψηλότερες θέσεις, όπως τα περικαρδιακά κολπώματα στο ύψος της αορτής και των πνευμονικών αρτηριών.

Η διάγνωση τίθεται είτε υπερηχογραφικά, όπου φαίνεται μια μάζα κοντά στο περικάρδιο, η οποία προκαλεί ακουστική ενίσχυση, είτε με την  αξονική τομογραφία, όπου απεικονίζονται σαν λεπτοτοιχωματικοί σχηματισμοί, σαφών ορίων, με εσωτερικές πυκνότητες παρόμοιες εκείνων του νερού (0-20HU). Η CT και η υπερηχογραφία είναι δυνατόν να καθοδηγήσουν την παρακέντηση της κύστης με υγρό περιεχόμενο.

Βιβλιογραφία:
1.«Ακτινολογία και Απεικόνιση», Τόμος ΙΙ, David Sutton.
2.«Σύγχρονη Διαγνωστική Απεικόνιση», Λ.Βλάχος
3.«Όγκοι μεσοθωρακίου: διάγνωση και θεραπεία», Ν.Μπαλταγιάννης, Κ.Καστρινάκη,  Α.Παγουλάτου, Δ.Αναγνωστόπουλος, Ν.Μπολανος, Α.Αντωνίου, Σ.Μήτσος, Α.Χατζημιχάλης
4.«Διαδερμική βιοψία βλαβών του μεσοθωρακίου. Η εμπειρία μας από 113 περιπτώσεις. Ανασκόπηση  της βιβλιογραφίας για τις μάζες του μεσοθωρακίου», Π.Μασμανίδης, Φ.Tζίκος, Χ.Μασκαλίδης, Ν.Βαχτσεβάνος,  Δ.Κωνσταντίνου, Α.Μπιντούδη, Ακτ/κό Εργαστ. Νοσ. Γ.Ν.Παπαγεωργίου.


Ενέργειες

Information




Αρέσει σε %d bloggers: