ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΕΜΦΥΣΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΠΥΕΛΙΤΙΔΑΣ – ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

11 02 2013

Συγγραφείς/Ιδρύματα
Γ.Παναγιωτοπούλου, Ι.Σαρδέλη, Σ.Αντωνόπουλος – Πέτροβας, Γ.Τσώνου
Ακτινολογικό Τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Καλαμάτας

Εισαγωγή
Ασθενής 69 ετών, διαβητικός, προσήλθε στο Τμήμα Επειγόντων με πυρετό εώς 40oC, ρίγος και ευαισθησία στην αριστερή οσφυϊκή χώρα.

Σκοπός
Παρουσιάζονται τα απεικονιστικά ευρήματα σε U/S νεφρών και CT κοιλίας σε περιστατικό εμφυσηματώδους πυελίτιδας.

Υλικό – Μέθοδος
Τα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα του ασθενούς ήταν αρχικώς συμβατά με εικόνα πυελονεφρίτιδας, ενώ στην α/α κοιλίας απεικονίστηκε παρουσία αέρα στην αριστερή νεφρική χώρα.

Αποτελέσματα
Ο U/S έλεγχος των νεφρών ανέδειξε αύξηση του μεγέθους του αριστερού νεφρού και μικρού βαθμού ανομοιογένεια αυτού, χωρίς υδρονέφρωση, με παρουσία ηχοανακλάσεων στους κάλυκες, ως επί πιθανής παρουσίας αέρα. Λόγω του ιστορικού του ασθενούς τέθηκε η υποψία εμφυσηματώδους πυελονεφρίτιδας ή πυελίτιδας.

Στη συνέχεια, διενεργήθηκε CT κοιλίας, όπου απεικονίστηκε ο αυξημένος σε μέγεθος αριστερός νεφρός, με παρουσία αέρα στο πυελοκαλυκικό σύστημα και παρουσία ευμεγέθους λίθου στην περιοχή της πυελο-ουρητηρικής συμβολής. Συνυπήρχαν λεπτές ινώδεις ταινίες παρά τον κάτω πόλο του αριστερού νεφρού (stretching). Τα απεικονιστικά ευρήματα ήταν συμβατά με εμφυσηματώδη πυελίτιδα.

icon1

icon4

icon3

icon2

Συμπεράσματα
Η παρουσία αέρα στο ουροποιητικό σύστημα μπορεί να είναι:
– Αποτέλεσμα εισόδου μετά από χειρισμούς (π.χ. κυστεοσκόπηση) ή τραύμα
– Λόγω συριγγίου με κοίλο όργανο
– Από παραγωγή από βακτήρια του ουροποιητικού.

Η ακριβής εντόπιση του αέρα καθορίζει τόσο την ονομασία της λοίμωξης (εμφυσηματώδης ουρητηρίτιδα, εμφυσηματώδης πυελίτιδα, εμφυσηματώδης πυελονεφρίτιδα, εμφυσηματώδης κυστίτιδα), όσο και την πρόγνωση και αντιμετώπιση του ασθενούς.

Η εμφυσηματώδης πυελίτιδα είναι βαριά λοίμωξη που χαρακτηρίζεται από την παρουσία αέρα στο αποχετευτικό σύστημα του νεφρού (πυελοκαλυκικό σύστημα). Παρουσιάζεται κατά κύριο λόγο σε ασθενείς που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη, ενώ σχεδόν όλοι οι ασθενείς που δεν είναι διαβητικοί παρουσιάζουν αποφρακτική ουροπάθεια. Συχνότερα προσβάλλονται οι γυναίκες, ενώ στη δημιουργία αέρα στο ουροποιητικό συντελούν τρεις παράγοντες:
1. Απόφραξη
2. Αρρύθμιστος ΣΔ
3. Μικρόβια που παράγουν αέρα

Η κλινική εικόνα της νόσου είναι ειδική και περιλαμβάνει πυρετό με ρίγος, ναυτία, εμέτους και κοιλιακό άλγος. Λευκοκυττάρωση και πυουρία απαντώνται σχεδόν πάντα, ενώ αζωθαιμία και υπεργλυκαιμία μόνο στους μισούς ασθενείς. Η λοίμωξη είναι αμφοτερόπλευρη στο 5-7%, ενώ ο αριστερός νεφρός προσβάλλεται με διπλάσια συχνότητα από το δεξιό.  Το συχνότερο αίτιο είναι το E.Coli (68%).

Στην α/α κοιλίας υπάρχει αέρας στο περίγραμμα της πυέλου και ενίοτε και στους ουρητήρες. Η διάγνωση τίθεται με CT κοιλίας όπου αναδεικνύεται η παρουσία αέρα στο πυελοκαλυκικό σύστημα.

Η συνολική θνητότητα της νόσου είναι 20%. Όταν δεν υπάρχει απόφραξη, η ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών αποτελεί επαρκή θεραπεία. Σε περίπτωση απόφραξης, αυτή πρέπει να αρθεί παράλληλα με τη χορήγηση αντιβιοτικών.





PULMONARY ECHINOCOCCOSIS PRESENTING AS A PULMONARY MASS WITH CHEST PAIN, FEVER AND NON-PRODUCTIVE COUGH

1 01 2013

Pulmonary echinococcosis presenting as a pulmonary mass with chest pain, fever and non-productive cough

Copyright  Athens Medical Society
http://www.mednet.gr/archives
ARCHIVES OF HELLENIC MEDICINE: ISSN 11-05-3992

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε ολόκληρη την εργασία

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Εμφάνιση πνευμονικής εχινοκοκκίασης ως πνευμονική μάζα με πλευριτικό άλγος, πυρετό
και μη παραγωγικό βήχα

Γ. ΜΙΧΑΣ(1), Ε. ΒΑΡΥΤΙΜΙΑΔΗ(1), Α. ΒΑΡΥΤΙΜΙΑΔΗ(2), Ε. ΤΟΛΗ(1), Ε. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ(3), Μ. ΜΙΧΑΗΛ(3), Ε. ΒΡΥΩΝΗΣ(1,4,5)

(1) Τμήμα Εσωτερικής Παθολογίας, Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας, Καλαμάτα,
(2) Τμήμα Μαιευτικής και Γυναικολογίας,Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», Αθήνα,
(3) Ακτινολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας, Καλαμάτα,
(4) Επιτροπή Νοσοκομειακών Λοιμώξεων, Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας, Καλαμάτα,
(5) North Middlesex University Hospital NHS Trust, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής 2013, 30(2):225–228

Η εχινοκοκκίαση ή υδατίδωση προκαλείται από τις προνύμφες της ταινίας Echinococcus. Αν και είναι ενδημική νόσος στην Ελλάδα, σπανίως εμφανίζεται σε νέους που κατοικούν σε αστικές περιοχές και δεν αναφέρουν επαφή με τα ζώα. Το αναφερόμενο ενδιαφέρον περιστατικό αφορά σε ένα 16χρονο κορίτσι που παρουσιάστηκε με πλευριτικό άλγος, πυρετό και μη παραγωγικό βήχα και διαγνώστηκε με πνευμονική εχινοκοκκίαση. Η ασθενής παραπέμφθηκε σε θωρακοχειρουργό και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση γιατην εκτομή της μάζας. Η μετεγχειρητική πορεία της ήταν ομαλή και εξήλθε με πρωτόκολλο θεραπείας αλβενδαζόλης. Η διάγνωση της πνευμονικής εχινοκοκκίασης πρέπει πάντα να περιλαμβάνεται στη διαφορική διάγνωση ενός νεαρού ασθενούς που παρουσιάζεται με πνευμονική μάζα συνοδευόμενη από πλευριτικό άλγος, πυρετό και μη παραγωγικό βήχα.





5ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

17 09 2012

Το 5ο Συνέδριο Υγείας Μεσσηνίας θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Elite, στις 22-23 Φεβρουαρίου 2013.

Το Συνέδριο διοργανώνεται από την Ιατρική Εταιρεία Μεσσηνίας και την Πανεπιστημιακή Κλινική Εντατικής Νοσηλείας (Μ.Ε.Θ.) Γενικού & Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς «Άγιοι Ανάργυροι»υπό την αιγίδα του Ιατρικού Συλλόγου Μεσσηνίας και περιλαμβάνει Διαλέξεις, Ελεύθερες Ανακοινώσεις, Στρογγυλά Τραπέζια, Δορυφορικά Συμπόσια και Κλινικά Φροντιστήρια, έτσι ώστε όλοι οι συμμετέχοντες συνάδελφοι να έχουν την ευκαιρία να αξιοποιήσουν στο βέλτιστο το χρόνο που θα διαθέσουν στο Συνέδριο.

Ελπίζοντας στην ενεργό συμμετοχή σας θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή εργασιών είναι η 13η Ιανουαρίου του 2013. Όσοι επιθυμούν να συμμετέχουν με παρουσίαση εργασίας παρακαλούνται να την υποβάλλουν ηλεκτρονικά στη γραμματεία του συνεδρίου στη διεύθυνση: dekara66@gmail.com

Παρακαλούμε μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τη Γραμματεία του Συνεδρίου στα τηλέφωνα 210-3501698, 27210-21448, 27210-23156 για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση.

20121113-015940.jpg





ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΕΣ ΛΕΠΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ: ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

18 02 2012

Συγγραφείς/Ιδρύματα
Ε.Κυριακόπουλος¹, Γ.Παναγιωτοπούλου¹, Δ.Παναγόπουλος², Σ.Πέτροβας¹, Μ.Μιχαήλ¹,
¹Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα Γ.Ν.Καλαμάτας
²Β΄ Χειρουργική Κλινική Γ.Ν.Καλαμάτας

Σκοπός
Παρουσίαση απεικονιστικών ευρημάτων σε περίπτωση καρκινοειδούς λεπτού εντέρου.

Υλικό & Μέθοδος
Άνδρας 55 ετών προσήλθε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με κοιλιακό άλγος, επεισόδια εμέτου και επεισόδια διάρροιας από διημέρου και ελεύθερο ατομικό και οικογενειακό ιστορικό. Κατά την εν τω βάθει ψηλάφηση της κοιλίας αναδείχθηκε ένα δύσκολα ψηλαφητό μόρφωμα. Το υπερηχογράφημα κοιλίας ήταν φυσιολογικό, ενώ στην απλή ακτινογραφία κοιλίας αναδείχθηκαν σημεία απόφραξης του εντέρου (διάταση ελίκων του λεπτού εντέρου).

Αποτελέσματα
Ο ασθενής υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία κοιλίας όπου αναδείχθηκε μια σαφώς αφοριζόμενη μάζα, δίκην «ακτινωτού τροχού», με πυκνότητα μαλακών μορίων στην περιοχή του μεσεντερίου και πάχυνση του τοιχώματος του εντέρου, εικόνα παθογνωμονική για καρκινοειδές του λεπτού εντέρου.

Η διάγνωση της αξονικής τομογραφίας και η κλινική εικόνα ειλεού οδήγησαν τον ασθενή στο χειρουργείο, όπου έγινε εντερεκτομή σε ικανό τμήμα του εντέρου και του μεσεντερίου. Η παθολογοανατομική εξέταση του παρασκευάσματος επιβεβαίωσε τη διάγνωση του καλώς διαφοροποιημένου νευροενδοκρινικού όγκου – κακοήθους καρκινοειδούς.

Συμπεράσματα
Οι καρκινοειδείς όγκοι αποτελούν λιγότερο του 1% των σπλαχνικών κακοηθειών. Πρόκειται για  νευροενδοκρινικούς όγκους, που μπορεί να εντοπίζονται σε διάφορα σημεία του γαστρεντερικού σωλήνα και του βρογχικού δέντρου. Η συχνότερη εντόπισή τους είναι η σκωληκοειδής απόφυση (40%) και το παχύ έντερο (15%), αλλά οι περισσότεροι συμπτωματικοί όγκοι εμφανίζονται στο λεπτό έντερο (15-30%, κυρίως στον ειλεό, σπανιότερα σε άλλα τμήματα του λεπτού εντέρου).

Τα καρκινοειδή του λεπτού εντέρου έχουν βραδεία ανάπτυξη. Αρχικά, ο όγκος είναι μικρός και περιορίζεται στο τοίχωμα του εντέρου.  Μπορεί να εμφανίζεται ως ένα μικρό, στρογγυλό σκιαγραφικό έλλειμμα στο ελικώδες έντερο. Η σεροτονίνη η οποία παράγεται από τον όγκο προκαλεί μια τοπική δεσμοπλαστική ή ινωτική αντίδραση του εντερικού τοιχώματος και του μεσεντερίου. Έτσι, καθώς μεγαλώνει ο όγκος, γίνεται ορατός σαν μάζα με παρεκτόπιση, περιορισμό και γωνίωση του εντέρου, ενώ μπορεί να συμπιέζει τις αποχετευτικές φλέβες ή σπανίως τους μικρότερους αρτηριακούς κλάδους. Η γραμμοειδής επέκταση του όγκου  έχει αναδειχθεί με CT και  MRI σε ορισμένους ασθενείς.

Απεικονιστικά ευρήματα στη CT  που είναι παθογνωμονικά του καρκινοειδούς όγκου είναι:
– Σαφώς αφοριζόμενη μάζα, δίκην «ακτινωτού τροχού», πυκνότητας μαλακών μορίων, στην περιοχή του μεσεντερίου, εξαιτίας της ίνωσης του μεσεντερίου.
– Πάχυνση του τοιχώματος του εντέρου.
– Πρωτοπαθής βλάβη εμφανιζόμενη σαν μικρή, στρογγυλή μάζα μαλακών μορίων, περιστασιακά με κεντρική αποτιτάνωση, συνήθως στο άπω τμήμα του ειλεού.
– Διογκωμένοι μεσεντέριοι λεμφαδένες και ηπατικές βλάβες, σε μεταστατική νόσο.

Εάν ο πρωτοπαθής όγκος έχει δώσει μεταστάσεις στο ήπαρ, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν μια σειρά συμπτωμάτων που αναφέρονται ως καρκινοειδές σύνδρομο και περιλαμβάνουν κοιλιακά άλγη, ερύθημα, κοκκίνισμα προσώπου, διάρροιες, κυάνωση, βρογχόσπασμο καθώς και βλάβες στις δεξιές καρδιακές βαλβίδες. Το καρκινοειδές σύνδρομο εμφανίζεται συχνότερα σε καρκινοειδείς όγκους του ειλεού και της νήστιδος και πάντα αφού έχουν δώσει ηπατικές μεταστάσεις.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1.«Ακτινολογία και Απεικόνιση», Τόμος ΙΙ, David Sutton.
2.«Σύγχρονη Διαγνωστική Απεικόνιση», Λ.Βλάχος





ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΑΚΗ ΚΥΣΤΗ

17 02 2012

Συγγραφείς/Ιδρύματα
Ε.Κυριακόπουλος, Γ.Παναγιωτοπούλου, Σ.Πέτροβας, Μ.Μιχαήλ, Η.Μανδηλάρης
Ακτινολογικό Τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Καλαμάτας

Σκοπός
Παρουσιάζονται τα ακτινολογικά ευρήματα σε απλή ακτινογραφία θώρακος, face και profil, σε περίπτωση ανεύρεσης περικαρδιακής κύστης στο περικάρδιο της αριστεράς κοιλίας.

Υλικό – Μέθοδος
Ασθενής  81 ετών προσήλθε στο τμήμα των Επειγόντων του Νοσοκομείου μας και στην α/α θώρακος (Face) που έγινε προκειμένου για την εισαγωγή του ασθενούς στην Α’ Παθολογική κλινική, διαπιστώθηκε ομοιογενής σκίαση στο αριστερό μέσο πνευμονικό πεδίο, ενώ η αριστερή Profile α/α ανέδειξε:

Από τον U/S έλεγχο των πλευροδιαφραγματικών γωνιών, δεν διαπιστώθηκε πλευριτική συλλογή.

Αποτελέσματα
Ο ασθενής υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία θώρακος, η οποία επιβεβαίωσε την παρουσία ευμεγέθους κυστόμορφης εξεργασίας στο περικάρδιο της αριστεράς κοιλίας, που αφορούσε περικαρδιακή κύστη.

Συμπεράσματα
Οι πλευροπερικαρδιακές κύστεις αποτελούν συνήθως τυχαίο εύρημα σε ακτινογραφίες θώρακος «ρουτίνας» σε ασυμπτωματικό ενήλικο όπου φαίνονται ως μάζες του πρόσθιου ή του μέσου μεσοθωρακίου . Το 1/4 των αρρώστων όμως, μπορεί να αναπτύξουν διάφορα συμπτώματα, όπως θωρακικό άλγος, δύσπνοια, βήχα και ταχυκαρδία, ως συνέπεια μιας περικαρδιακής κύστης.

Οι  κύστεις αυτές αποτελούν σχετικά συνήθεις βλάβες του μεσοθωρακίου. Προκύπτουν από ανωμαλίες κατά την εμβρυογένεση στο σχηματισμό των σωμιτικών κοιλοτήτων  ή σπανιότερα ως επακόλουθο περικαρδίτιδας.  Έχουν λεπτά τοιχώματα, που αποτελούνται από συνδετικό ιστό και επαλείφονται από μεσοθηλιακά κύτταρα, ενώ  περιέχουν διαυγές υγρό.  Το μέγεθός τους  είναι πιθανό να φτάσει και τα 30cm.

Φαίνονται σαν στρογγυλές ωοειδείς ή τριγωνικές μάζες υφής μαλακών μορίων, στο πρόσθιο ή μέσο μεσοθωράκιο, το σχήμα των οποίων μπορεί να αλλάζει κατά τις αναπνευστικές κινήσεις. Η πλειονότητα των περικαρδιακών κύστεων βρίσκονται στην πρόσθια καρδιοφρενική γωνία, συχνότερα δεξιά (περίπου το 75%), αλλά είναι δυνατόν να εντοπιστούν  και σε υψηλότερες θέσεις, όπως τα περικαρδιακά κολπώματα στο ύψος της αορτής και των πνευμονικών αρτηριών.

Η διάγνωση τίθεται είτε υπερηχογραφικά, όπου φαίνεται μια μάζα κοντά στο περικάρδιο, η οποία προκαλεί ακουστική ενίσχυση, είτε με την  αξονική τομογραφία, όπου απεικονίζονται σαν λεπτοτοιχωματικοί σχηματισμοί, σαφών ορίων, με εσωτερικές πυκνότητες παρόμοιες εκείνων του νερού (0-20HU). Η CT και η υπερηχογραφία είναι δυνατόν να καθοδηγήσουν την παρακέντηση της κύστης με υγρό περιεχόμενο.

Βιβλιογραφία:
1.«Ακτινολογία και Απεικόνιση», Τόμος ΙΙ, David Sutton.
2.«Σύγχρονη Διαγνωστική Απεικόνιση», Λ.Βλάχος
3.«Όγκοι μεσοθωρακίου: διάγνωση και θεραπεία», Ν.Μπαλταγιάννης, Κ.Καστρινάκη,  Α.Παγουλάτου, Δ.Αναγνωστόπουλος, Ν.Μπολανος, Α.Αντωνίου, Σ.Μήτσος, Α.Χατζημιχάλης
4.«Διαδερμική βιοψία βλαβών του μεσοθωρακίου. Η εμπειρία μας από 113 περιπτώσεις. Ανασκόπηση  της βιβλιογραφίας για τις μάζες του μεσοθωρακίου», Π.Μασμανίδης, Φ.Tζίκος, Χ.Μασκαλίδης, Ν.Βαχτσεβάνος,  Δ.Κωνσταντίνου, Α.Μπιντούδη, Ακτ/κό Εργαστ. Νοσ. Γ.Ν.Παπαγεωργίου.





ΟΣΤΕΟΕΙΔΕΣ ΟΣΤΕΩΜΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ Θ9 ΣΠΟΝΔΥΛΟΥ

25 06 2011

Συγγραφείς/Ιδρύματα
Ε.Κυριακόπουλος,  Γ.Παναγιωτοπούλου, Σ. Πέτροβας, Ν.Γεωργόπουλος, Μ.Μιχαήλ
Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης Γ.Ν. Καλαμάτας

Σκοπός
Παρουσιάζονται τα απεικονιστικά ευρήματα σε CT ΘΜΣΣ σε περίπτωση οστεοειδούς οστεώματος στο σώμα του Θ9 σπονδύλου.

Υλικό & Μέθοδος
Πρόκειται για ασθενή 20 ετών, που προσήλθε στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου μας, με επίμονο άλγος στη θωρακική μοίρα της ΣΣ, το οποίο χειροτέρευε κατά τη διάρκεια της νύχτας και ανακουφιζόταν με τη λήψη ασπιρίνης. Η α/α ΘΜΣΣ δεν ανέδειξε κάποια βλάβη.

Αποτελέσματα
Ο ασθενής υποβλήθηκε σε CT της ΘΜΣΣ, η οποία ανέδειξε μικρή (περίπου 15χιλ.) αλλοίωση με διαυγαστική ζώνη πέριξ οστίτου ιστού, στο σώμα του Θ9 σπονδύλου, ως επί οστεοειδούς οστεώματος.

Συμπεράσματα

Το οστεοειδές οστέωμα παρουσιάζεται συχνότερα στους άνδρες, στη 2η-3η δεκαετία, με εντοπισμένο διαλείπον οστικό άλγος, ιδιαίτερα τη νύχτα, το οποίο ανακουφίζεται με λήψη ασπιρίνης. Η συχνότερη εντόπιση είναι στο μηριαίο οστό και στην κνήμη. Επίσης  γενικά στα άνω και κάτω άκρα. Οι βλάβες στη σπονδυλική στήλη (περίπου 5%) αφορούν συχνότερα τα σπονδυλικά τόξα και εκδηλώνονται με επώδυνη σκολίωση. Στην δική μας περίπτωση το οστεοειδές οστέωμα αφορούσε το σώμα του σπονδύλου.

Είναι ένας καλοήθης όγκος που εντοπίζεται συνήθως στο φλοιώδες τμήμα των μακρών οστών. Η αλλοίωση συνιστά μια στρογγυλή ακτινοδιαυγή περιοχή διαμέτρου 0,5-1,5εκ. με σκληρυντικό χείλος, που περιλαμβάνει συνήθως μικρή πυκνή ακτινοσκιερή εστία, γνωστή ως φωλεά (nidus).

Η διαφορική διάγνωση θα πρέπει να περιλαμβάνει το οστεοβλάστωμα, το κεντρικό απόστημα του Brodie, τη σκληρυντική οστεομυελίτιδα και την οστική νησίδα (ενόστωση).

Ενώ η χειρουργική αφαίρεση είναι η θεραπεία εκλογής, η CT μπορεί να καθοδηγήσει κατευθυνόμενες τεχνικές  με θερμοπηξία, διάμεση φωτοπηξία με λέιζερ και αφαίρεση με ραδιοσυχνότητες.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.“Ακτινολογία και Απεικόνιση”, David Sutton, p.165-169.
2.“Spiral and Multislice Computed Tomography of the Body”, Mathias Prokop, Michael Galanski,  p.987-988.
3.“Ορθοπεδική και Τραυματολογία, Όγκοι του Μυοσκελετικού Συστήματος”, Α.Χατζηπαύλου, Μ.Τζερμιαδιανός, Ι.Γαϊτάνης, p.53-62.
4.“Ορθοπεδική, Παθήσεις και Κακώσεις του Μυοσκελετικού Συστήματος”, Παναγιώτης Π.Συμεωνίδης, p.387-388.





ΑΜΦΟΤΕΡΟΠΛΕΥΡΟΙ ΜΥΕΛΩΔΕΙΣ ΣΠΟΓΓΟΕΙΔΕΙΣ ΝΕΦΡΟΙ

25 06 2011

Συγγραφείς/Ιδρύματα
Ε. Κυριακόπουλος,  Γ.Παναγιωτοπούλου, Σ. Πέτροβας,  N.Γεωργόπουλος ,B. Ιοβακίνι-Μαυρέα.
Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης Γ.Ν. Καλαμάτας

Σκοπός
Παρουσιάζονται τα απεικονιστικά ευρήματα σε  υπερηχογράφημα, ενδοφλέβια ουρογραφία και αξονική τομογραφία σε περίπτωση μυελωδών σπογγοειδών νεφρών αμφοτερόπλευρα.

Υλικό & Μέθοδος
Πρόκειται για ασθενή ηλικίας 42 ετών, που προσήλθε στα ΤΕΠ του νοσοκομείου μας, με κολικοειδές άλγος στην δεξιά νεφρική περιοχή και αναφερόμενη μικρή αιματουρία.

Αποτελέσματα
Ο ασθενής υποβλήθηκε σε εξέταση ούρων, όπου επιβεβαιώθηκε η αιματουρία. Εν συνεχεία πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφικός έλεγχος νεφρών, κατά τον οποίο αναδείχτηκαν στον δεξιό νεφρό νεφρικές πυραμίδες με ήπια αύξηση της ηχογενείας των περιφερικά (fig.1).

Στην συνέχεια ο ασθενής υπεβλήθει σε ενδοφλέβια ουρογραφία. Κατά την εξέταση διαπιστώθηκε  πως τα διευρυσμένα σωληνάρια πληρούνταν με σκιερά ουσία με αποτέλεσμα οι διογκωμένενες θηλές να παίρνουν τη μορφή «θυσσάνου» (fig.2), θέτοντας την διάγνωση των μυελωδών σπογγοειδών νεφρών αμφοτερόπλευρα.

Τέλος, ο ασθενής υπεβλήθη σε CT νεφρών, η οποία επιβεβαίωσε πλήρως τα ευρήματα της IV-ουρογραφίας (fig.3).

Συμπεράσματα
Ο μυελώδης σπογγοειδής νεφρός αποτελεί συγγενή πάθηση ανώμαλης ανάπτυξης των αθροιστικών σωληναρίων, με χαρακτηριστική διάταση και κυστική παραμόρφωσή τους, προσδίδοντας στη μυελώδη μοίρα σπογγώδη υφή.

Κατά κανόνα δεν προσβάλλει περισσότερους του ενός κάλυκες και στους δύο νεφρούς. Η αιτιολογία είναι άγνωστη. Πιστεύεται ότι οφείλεται στη μη συνένωση της ουρητηρικής προεξοχής με το νεφρικό στρώμα.

Ο μυελώδης σπογγοειδής νεφρός συνήθως παραμένει ασυμπτωματικός μέχρι τη 2η-3η δεκαετία της ζωής.  Κατά την παιδική και βρεφική ηλικία αναφέρονται μόνο σποραδικές περιπτώσεις.

Η κατάσταση αυτή ανευρίσκεται στο 0,5% των ατόμων τα οποία υποβάλλονται σε ενδοφλέβια πυελογραφία για διάφορες αιτίες. Η συχνότητα στο γενικό πληθυσμό υπολογίζεται από 1:5000-20.000 και σε ασθενείς με λιθίαση από 5-18%.

Βιβλιογραφία
1. «Σύγχρονη Διαγνωστική Απεικόνιση», Λ.Βλάχος
2. «The Requisites – Υπερηχοτομογραφία», W.D.Middleton, A.B.Kurtz, B.S.Hertzberg
3. «Ακτινολογία & Απεικόνιση», Sutton.